monapera

Menu

Bir Oğlum Oldu

Ben bu hayata gerçekten hayret ediyorum. Düşün, hayal et bırak evrene dönsün dolaşsın bulsun seni derler, kaderci değilimdir de çekim yasası denilen şeyde gerçeklik payı var sanırım.
O anda tamamen rastlantısal geçtiğimiz, alakasız, pis ve hayvanlarıyla insanıyla tehlikeli bir yerde yolun kenarında büzüşmüş, korkmuş, sanırım bolca da ağlamış, tek başına dikkat bile çekemeyecek kadar küçük ve aciz duran bu yavruyu gördüm. Yoldan döndük. Tekrar görebilmek için dikkatlice bakmamız gerekti. Evet oradan geçmemiz anlamsızdı bugün ama bir nedeni vardı. Onu bulmamız gerekiyordu.
O artık mutsuz değil. Derhal veterinere götürüldü, aşısını oldu ilacını yuttu. Belki de kısacık hayatında yediği en lezzetli yemeğin, mamasının tadına baktı hatta deli oldu ona, başlangıç tuvalet eğitimini bile aldı, (kedinin ön ve arka ayaklarını kumuna sürtünce oranın tuvalet olduğunu anladığını biliyor muydunuz), yumuşak yatağı yapıldı, köşesi hazırlandı.
İstiyorduk ama çok iyi biliyorum ki istemekle kalırdık, bazen çok istediginiz şeyleri erteler durursunuz ya işte öyle… O bizi buldu, onu yerden bir biblo gibi öylece aldığımda hiçbir şey söylememesinden, daha ilk dakikalarda kafasını kazağımın içine içine gömmesinden, yere koyduğumda küçücük bacağına bakmadan üzerime geri tırmanmasından belli, hissediyordu geleceğimizi.
Yavrum benim, canım oğlum. Hoşgeldin hayatımıza…

Kategoriler:   Genel, Günce, Kedi

Comments

  • Posted: 2 Kasım 2014 15:51

    ecefobi

    bu şanslı güzellikle uzun ve mutlu yıllar sizi beklesin... 3 kedi anası olarak bir minik tüyo; yapmasını istemediğin şeyler için (tezgaha çıkma, perdelere tırmanma vs. yapmaz deme yapacak) su tabancasını çaktırmadan sıkmak en iyi yöntem ;)
    çok sevgiler